W POPRZEDNIM ODCINKU
Co to jest?
Jest podpisane twoim nazwiskiem.
-Ktoœ to zostawi³ przy grobie Katherine. -Kto wiedzia³, ¿e tam bêdziesz?
Pamiêtasz tego studenta, Carla Axelroda?
Zapomnia³em jaki dziœ dzieñ. Rocznica œmierci pana ¿ony, urodziny córki.
Jakiœ m³odociany mózgowiec chce panu trochê dokopaæ.
-Nie przeszkadza panu, ¿e tu jest pana nazwisko? -Nie, jeœli chodzi o morderstwo.
Spójrz na ranê po kuli. Maj¹ gdzieœ szko³ê PhotoShopa?
Wczoraj dosta³em niebiesk¹ kurtkê, tak¹ jak w aktach. A dzisiaj dosta³em
-zielonego jeepa Cherokee. -Takiego, jak w aktach.
Zapyta³ pan, czemu zmieni³em zdanie. ¯ona powiedzia³a, ¿e w przysz³ym tygodniu
-mam wizytê u lekarza. -W przysz³y wtorek, w tym samym czasie co autopsja.
Proszê mi zrobiæ kopiê tych akt.
Ten d¹b nie przetrwa wichury. Runie na ten dom.
Uratowa³eœ mi ¿ycie.
Akta s¹ prawdziwe.
Mam coœ o tym Bremmerze. Interesami w Chicago kieruje grupa ludzi.
-I on jest jednym z nich. -Nie, on kontroluje t¹ grupê ludzi.
Znam Roya Bremmera. Wysz³am za niego za m¹¿. Nadal jestem jego ¿on¹.
Dlaczego mi nie powiedzia³aœ?
-To dla ciebie. WeŸ go. -Co ty wyprawiasz?
Musisz to wzi¹æ. Jesteœ w niebezpieczeñstwie. Jessie te¿.
T³umaczenie: SliderOh :)
WYSTÊPUJ¥
5 DNI DO PÓ£NOCY
W POZOSTA£YCH ROLACH
DZIEÑ TRZECI
-Myœla³am, ¿e-- -Przepraszam.
Co robisz?
Wiesz, zdarzaj¹ siê wypadki wœród ludzi, którzy trzymaj¹ broñ w domu,
wiêc chcia³em-- Próbowa³em tylko--
Claudia, ja--
-Chcia³eœ sprawdziæ moje kule? -Nie, Claudia.
Proszê bardzo. Mnie to nie obchodzi.
-Claudia, pos³uchaj-- -Naprawdê myœlisz, ¿e chcê ciê zastrzeliæ?
-Nie. Chcia³em tylko udowodniæ-- -Jeœli chcia³eœ wzi¹æ mój pistolet,
-wystarczy³o mnie zapytaæ. Da³abym ci go. -Nie chcia³em ciê budziæ.
Claudia.
Chcê tylko do¿yæ soboty i zrobiê wszystko, ¿eby tak siê sta³o.
To siê nie zgadza.
Trzeba iœæ dalej.
Jeszcze dalej.
Skoncentruj siê.
Dalej. Dlaczego to-- Jednak dobrze.
Dlaczego?
Zgadza siê.
Jess.
Jessie?
Jessie!
ChodŸ, Jessie. Musimy ju¿ iœæ.
Tato?
Zawsze mówi³eœ mi prawdê. Zawsze.
Nawet, jeœli nie chcia³am tego s³uchaæ.
Wiesz, Jessie. Po Prostu nie chcia³em ciê tym martwiæ.
Niewiedza jest jeszcze gorsza, tato.
Sekrety s¹ gorsze.
No dobrze.
Dobrze. Powiem ci co by³o w tej aktówce.
Widzisz, Jessie, wygl¹da na to, ¿e ktoœ chce mnie skrzywdziæ.
-Dlaczego? -Nie wiem.
-Mogê to zobaczyæ? -Nie.
-Mo¿e bêdê mog³a ci pomóc. -Doceniam to, ale widzisz,
odda³em akta policji i oni siê tym zajmuj¹.
Prawdê mówi¹c, trafi³ nam siê najlepszy detektyw od zabójstw--
Od zabójstw? Czyli od morderstw?
-No tak, ale-- -Tato.
Obiecaj mi, ¿e to siê nie stanie.
Jessie.
Obiecujê.
Detektyw Sikorski jest na zebraniu.
-No dobrze. -Zje pan coœ?
T¹ kulê wystrzeli³em dzisiaj z pistoletu Claudii.
-Claudia ma broñ? -Tak. Ma równie¿ mê¿a, przed którym ucieka
od dwóch lat.
Roya Bremmera. Dowiedzia³em siê, co to za jeden.
Ja te¿ wiem, kim on jest. Trzeba zrobiæ balistykê tego pocisku,
najlepiej, ¿eby po po³udniu by³y wyniki.
Naogl¹da³eœ siê za du¿o serialu CSI, kolego.
Badania balistyczne zajmuj¹ conajmniej 2 tygodnie.
Ja mam tylko 2 dni, kolego, wiêc... mo¿e da siê to przyspieszyæ.
Hej, nie muszê tego wys³uchiwaæ.
Napisa³em ci zabójcz¹ mowê pogrzebow¹.
Popió³ w popió³, proch w proch, fotony w neutrony.
£owca cz¹steczek zredukowany do cz¹steczek.
Zbada³em te zdjêcia.
S¹ to...
na 80% autentyczne zdjêcia.
Nie ma mowy, ¿eby ktoœ podrobi³ takie efekty.
-Trochê jaœniej, Joshi. -Na zdjêciu jest nowiutki samochód,
ale papier fotograficzny, na którym wykonano odbitkê ma 40-50 lat.
Struktura papieru jest porowata, a barwy wyblak³e.
Jak nowe zdjêcie mo¿e mieæ 50 lat?
Jeœli przez 50 lat le¿y w aktach.
Co? Jak to mo¿liwe?
Joshi, poka¿ mi jeszcze raz zdjêcie z pogrzebu.
Tu siê coœ nie zgadza.
By³em tam 2 dni temu. W tym miejscu nie ma grobu.
Mo¿esz odczytaæ napis?
-Mandy Murphy. -Co?
A to oznacza, ¿e...
-Oznacza to... -Oznacza, ¿e...
Co to do cholery oznacza?
Powiedz Frankowi, ¿eby nie zatwierdza³ jeszcze strony 3.
Hej.
Mój bohater!
Chcê ciê o coœ zapytaæ.
-S³ucham. -To trochê osobiste pytanie.
-T¹ fazê mamy ju¿ chyba za sob¹, J.T. -No tak. Dobrze.
Czy masz wykupione miejsce na cmentarzu, a jeœli tak, to gdzie?
Tak, mam wykupione miejsce. Po rodzicach. Jest na--
Cmentarzu Evergreen?
Tak. Sk¹d wiedzia³eœ?
Dziêki. To najlepsza wiadomoœæ w tym tygodniu.
Dziêkujê za kwiaty. To naprawdê wspaniale.
Ten psiak jest chyba za ma³y na tyle agresji.
Wyjaœnij mi to, panie nauczycielu.
Jak na jednym z twoich wyk³adów.
To zdjêcie i te akta to nie jest ¿art, tak?
-Tak. -Wiêc Mandy Murphy mia³a tu zgin¹æ.
Zgadza siê, ale nie zginê³a. Zamiast le¿eæ pod ziemi¹ jest ca³a i zdrowa.
Zmieni³em jej przeznaczenie, a to oznacza, ¿e swoje te¿ mogê zmieniæ.
Chwileczkê. Zaczekaj! Nie mo¿esz teraz odejœæ. To mega historia.
-Daj mi na ni¹ wy³¹cznoœæ. -Co robisz w poniedzia³ek? Postawiê ci lunch.
To ca³kowicie zmieni obraz znanego nam wszechœwiata.
Przysz³oœæ nie jest niezmienna. Mo¿esz to wydrukowaæ.
Profesorze?
Odwo³ujê zajêcia do koñca tygodnia.
-Przepraszam, Brad? -W³aœnie ciebie szuka³em, J.T.
Proszê nam wybaczyæ. Trafiliœmy na ¿y³ê z³ota.
-O czym ty mówisz? -Dobrze siê czujesz?
Nanow³ókna wêglowe. Odpowiednio rozci¹gniête, utkane i uszczelnione,
aby otrzymaæ taki efekt koñcowy.
Bardzo lekki i niesamowicie wytrzyma³y materia³,
który zast¹pi metal, plastik, inne sztuczne tworzywa.
Dla samego rynku samochodowego mo¿liwoœcie s¹ nieograniczone.
To rzeczywiœcie niesamowite. Pos³uchaj, wyje¿d¿am na parê dni,
-wiêc oddaj mi t¹ aktówkê. -Nie s³uchasz mnie.
-S³ucham. -Trzymamy w rêkach przysz³oœæ.
-Masz pojêcie, ile to jest warte? -Wiêcej ni¿ moje ¿ycie.
Mo¿emy ustaliæ, jak otrzymaæ ten materia³, opatentowaæ go,
a za forsê kupimy sobie Hawaje.
Brad, ca³¹ noc nad tym siedzia³eœ, prawda?
Tak.
-I mówisz powa¿nie. -Œmiertelnie powa¿nie.
Mam wystarczaj¹co danych, ¿eby zainteresowaæ tym inwestorów.
Masz pojêcie, jakie stawki wchodz¹ tu w grê?
Nie b¹dŸ œmieszny. To zwyk³a kradzie¿.
Kradzie¿? Czegoœ z przysz³oœci? Daj spokój!
No dobrze.
Myœlisz, ¿e ktoœ z przysz³oœci zjawi siê tu i nas zaskar¿y? Nie s¹dzê.
Zabieram siê st¹d.
Przestañ prawiæ mi kazania, bracie. To jest mi naprawdê potrzebne.
-Nie jest. -Jest!
To jest mi potrzebne.
Chantal i ja potrzebujemy tego. Potrzebujemy chwili wytchnienia.
Ale nie dziêki temu.
Zadzwoniê do ciebie w poniedzia³ek.
Co robisz w moim domu?
-Przyszed³em powiedzieæ, ¿e... -Co?
Zginie pan.
-Prawdopodobnie. -Nie.
W pi¹tek. Tego wymaga fizyka.
-Jesteœ pewien? -Kilka razy sprawdza³em obliczenia.
-Nie spa³em ca³¹ noc. -To nie pierwszyzna.
Proszê nie ¿artowaæ z tego, profesorze. Nie wygl¹da to dobrze.
Jeœli pisane jest panu umrzeæ, a pan to zmieni,
-to zak³óci pan równowagê wszechœwiata. -Mów dalej.
Nastêpstwa pana œmierci zosta³y ju¿ zapisane w czasoprzestrzeni.
To nie jest nauka, Carl. To teologia.
Co?
To teoria wielowarstwowoœci wszechœwiata. Przy za³o¿eniu, ¿e czas i grawitacja--
Proszê pos³uchaæ. Pies, który wybieg³ panu przed samochód. Myli³em siê.
To nie by³ przypadek tylko czêœæ wielkiego planu. Planu jakiejœ wy¿szej si³y.
Nie mo¿na go zmieniæ.
Bzdura. Ja ju¿ go zmieni³em.
Skorzysta³em z informacji w aktach, ¿eby uratowaæ komuœ ¿ycie.
O mój bo¿e!
Dla mnie wszechœwiat nadal wygl¹da normalnie, Carl.
Nie powinien by³ pan tego robiæ.
Ten, kto przys³a³ te akta wie wiêcej o czasoprzestrzeni ni¿ my.
Myœlisz, ¿e ryzykowa³by w³asne ¿ycie, ¿eby ocaliæ moje?
Ale pan ma zobowi¹zania wobec ludzi, wobec fizyki!
Odpocznij trochê od fizyki, Carl. Potrzebujesz tego.
Claudia, to ja. Przepraszam za to co siê rano sta³o.
Nie dlatego dzwoniê. Jadê w³aœnie po Jessie.
Pojedziemy na lotnisko i wsi¹dziemy do pierwszego lepszego samolotu.
Wrócimy w poniedzia³ek, chyba ¿e znowu jakieœ dêby bêd¹ siê przewracaæ.
Oboje chcemy, ¿ebyœ polecia³a z nami. Oddzwoñ do mnie. Na razie.
Zatrzymaj resztê.
Przepraszam?
Naprawdê musimy porozmawiaæ, profesorze.
O mojej ¿onie.
Nie musimy.
Teraz.
Zrób sobie przerwê na papierosa.
IdŸ.
Czego pan chce?
Czego chcê?
Zesz³ej nocy, kiedy to zobaczy³em, moj¹ pierwsz¹ myœl¹
by³o wykonaæ odpowiedni telefon, ¿eby pana--
Niewa¿ne. Ju¿ dawno przesta³em byæ impulsywny.
Teraz jestem bardziej rozs¹dny.
Nikt nie odbiera telefonu podczas rozmowy ze mn¹.
No dobrze.
Naprawdê nazywa siê Angela. Jest prawie nieuchwytna.
Ju¿ 3 razy j¹ odnajdywa³em, a jej znowu udawa³o siê uciec. A¿ do teraz.
I to pana zas³uga.
Tak przy okazji...
Urocza z niej dziewczynka. Jessie.
Nie mieszaj w to Jessie. Nawet o niej nie wspominaj.
Z³oœæ. To mi siê podoba.
Nawet bardzo. No dobrze. Umowa jest taka, profesorze.
Jeœli tym razem Angela znowu mi ucieknie, pan za to zap³aci.
Jeœli j¹ pan ostrze¿e, pomo¿e jej pan uciec,
wtedy pana dopadnê.
Proste.
Oddaj mi ¿onê, to bêdziesz móg³ dalej ¿yæ w³asnym ¿yciem.
Prawdê mówi¹c...
to jedyny sposób, abyœ w ogóle pozosta³ przy ¿yciu.
POLISA NA ¯YCIE - J.T. NEUMEYER SUMA UBEZPIECZENIA: 2 mln. $
#Mówi J.T., zostaw wiadomoœæ.#
Vasco Da Gama okr¹¿y³ Przyl¹dek Dobrej Nadzieji w 1497 roku.
Czy ktoœ mo¿e powiedzieæ dok¹d chcia³ dop³yn¹æ?
No dalej.
Jessie?
Mike?
Klasa pana Watkinsa.
Za 10 minut jest przerwa. To nie mo¿e zaczekaæ?
No dobrze.
Jessie.
-Myœla³am, ¿e coœ ci siê sta³o. -Nie, nie.
Sta³o siê, ale coœ dobrego. ChodŸ. Jedziemy na wycieczkê.
-Na wycieczkê? -Tak. Czemu nie?
-Teraz? -Muszê tylko zadzwoniæ.
Zaczekaj na mnie. Tylko stój tak, ¿ebym ciê widzia³.
Jessie, proszê. Rób co mówiê.
A gdzie masz komórkê?
Zepsu³a siê.
-Ubezpieczenia. -Hej, to ja.
Próbowa³am siê do ciebie dodzwoniæ. Chyba masz zepsuty telefon.
Owszem. Spotka³em faceta, który nie lubi, jak siê odbiera telefony
podczas rozmowy z nim, wiêc rozwali³ mi komórkê.
O mój bo¿e.
-Roy. -Tak.
Claudia, tu ju¿ nie chodzi tylko o ciebie i mnie. Tu chodzi równie¿ o Jessie.
Muszê ju¿ koñczyæ.
No dobrze.
ZnaleŸli ciê, prawda?
Ludzie, którzy ci gro¿¹?
Ci, o których pisz¹ w tych aktach?
-Co siê dzieje, tato? -Zrobimy to, co zrobi³a Mandy Murphy,
tylko na wiêksz¹ skalê. Uciekniemy jak najdalej
od naszego dêbu, zanim siê przewróci. Dobrze?
Jessie, pos³uchaj.
Wiem, ¿e ostatnio nie dotrzymujê obietnic,
ale musimy jakoœ to przeczekaæ. PóŸniej ci to wynagrodzê.
Zapnij pasy.
-Czy ten policjant kaza³ ci wyjechaæ z miasta? -Nie.
Jessie, nikt nas nie œledzi.
Tato!
Naucz siê jeŸdziæ, palancie!
Tylko spokojnie.
Jessie, muszê znaleŸæ budkê telefoniczn¹ i zadzwoniæ do Sikorskiego.
Nie musisz.
-Tu Sikorski. -Mówi J.T. Jadê na lotnisko.
-Claudia jest z panem? -Nie.
-Proszê na mnie zaczekaæ. -Nie bêdê na nikogo czeka³. -Proszê zaczekaæ!
Cholera!
Kochanie.
Brad?
Kochanie?
Brad.
Kochanie?
Brad?
Bradley?
Przestañ!
-Przestañ! -Nie.
Daj mi to.
Przestañ! Co robisz?
Co siê sta³o?
Powiedz mi.
Straciliœmy wszystko.
Wiêc dok¹d lecimy?
Do Nowego Jorku, jeœli ta kolejka w koñcu siê ruszy.
Dalej.
Wiesz co? Bêdziemy podró¿owaæ z klas¹. ChodŸ.
-Pierwsza klasa. -Super.
-Hej. -Claudia.
Musimy porozmawiaæ. Chodzi o sprawy s³u¿bowe. To d³ugo nie potrwa.
Jess, zrobisz coœ dla mnie? Kup mi paczkê gumy i sobie te¿ coœ weŸ.
Tam jest kiosk. Tylko pamiêtaj, muszê ciê widzieæ.
-Pos³uchaj, Claudia-- -Nie. Nie musisz nic mówiæ.
Jeœli masz wybieraæ miêdzy Jessie a mn¹, to w³aœciwie nie musisz wybieraæ.
Dlatego to zrobi³am.
Podwoi³am sumê twojego ubezpieczenia. W razie czego Jessie dostanie 4 mln. $.
Hej. Mo¿esz nazwaæ mnie nieostro¿n¹, ale nauczy³am siê od ¿ycia
postêpowaæ praktycznie. To jest praktyczne podejœcie.
W dzisiejszych czasach 2 mln. $ nie wystarcz¹ na ca³e ¿ycie.
-Wystarczy, ¿e... -Powiedz mi coœ, Claudia.
Kiedy ostatni raz widzia³aœ swojego mê¿a?
2 lata temu.
Przecie¿ ci mówi³am. Czemu pytasz?
No wiesz. Da³aœ mi niebiesk¹ kurtkê, zorganizowa³aœ zielonego jeepa Cherokee,
a teraz wrêczasz mi to?
Myœlisz, ¿e to czêœæ jakiegoœ przekrêtu? Myœlisz, ¿e wspó³pracujê z Royem?
Prawdê mówi¹c sam ju¿ nie wiem co mam o tym myœleæ.
J.T., ja odesz³am od Roya.
Uciekam przed nim.
On robi³ mi potworne rzeczy.
Spotka³eœ go. Widzia³eœ, jaki jest.
Jest zdolny do wszystkiego.
Wiesz co. Zapomnijmy o tym. Rób co chcesz.
Po¿egnaj ode mnie Jessie.
Bêdzie mi jej brakowaæ.
Claudia.
Lecisz z nami, prawda?
Dziêkujê.
Neumeyer, proszê zaczekaæ!
O nie. Trzymaj.
Idziemy.
Nie mo¿ecie wyjechaæ. Ona jest przestêpc¹.
-To znaczy? -Kradzie¿ to¿samoœci.
To nie jest Claudia Whitney. A to oznacza, ¿e kupi³a broñ pod fa³szywym nazwiskiem.
-To przestêpstwo. -Akurat to mnie najmniej obchodzi.
Jest coœ jeszcze. Chodzi o Brada. Jest bankrutem.
-Co? -Nie jest ju¿ bogatym graczem na gie³dzie.
Lada dzieñ wierzyciele przejm¹ ca³y jego maj¹tek,
³¹cznie ze z³otymi plombami w zêbach.
Jeœli pan umrze, to on przejmie opiekê nad Jessie, prawda?
Chyba nie przyjecha³ pan tu tylko po to, ¿eby mi to powiedzieæ?
Ucieczka niczego nie rozwi¹¿e.
Lepiej bêdzie zostaæ tutaj i stawiæ czo³a temu, co ma byæ. Pomogê panu.
Proszê pos³uchaæ. Naprawdê doceniam pana zaanga¿owanie,
ale mo¿e zajmie siê pan osob¹, która rzeczywiœcie mi zagra¿a. Mê¿em Claudii.
Claudia ma mê¿a?
Lot odwo³ano. Jakieœ problemy techniczne.
Wszystkich samolotów nie uziemni¹.
-Gotowe na zmianê planów? -Jeœli pan wyjedzie, nie bêdê móg³ pana chroniæ.
To mo¿e teraz nam pan pomo¿e zamiast nas zatrzymywaæ.
#Panie i panowie, prosimy zapi¹æ pasy i podnieœæ oparcia foteli.#
Masz mê¿a?
Tak, mam.
To skomplikowane.
On jest z³ym cz³owiekiem. Dos³ownie.
Nie wiedzia³am o tym, kiedy za niego wychodzi³am.
Po prostu siê w nim zakocha³am. Myœla³am, ¿e jest bogaty i ma w³adzê.
Jak król.
A tak naprawdê, to nie chcia³am o niczym wiedzieæ.
Jak siê nazywa?
Roy Bremmer.
Nie znoszê nawet wymawiaæ jego imienia.
Uciek³am od niego 2 lata temu i od tej pory mnie œciga.
Dlaczego?
Co masz na myœli?
Jeœli byœ uciek³a ode mnie, to znaczy, ¿e ju¿ mnie nie lubisz.
Wtedy nie chcia³abym ju¿, ¿ebyœ wróci³a, wiêc czemu on tego chce?
Spójrz na tego.
-Uroczy. -Uwielbiam koty.
-A ten co je? -Nie wiem.
Mia³am kiedyœ takiego kota.
#Panie i panowie, proszê o uwagê. Mówi kapitan.
Jeden z pasa¿erów wymaga opieki medycznej i dlatego musimy zawróciæ do Seattle.
Za niedogodnoœci przepraszamy.#
-Bojê siê, Claudia. -Nie bój siê.
Nic nam nie bêdzie.
-Czy ci wszyscy ludzie s¹ chorzy? -Nie s¹dzê.
-Na pewno wszystko bêdzie dobrze? -Nie martw siê. Dr Dan zaraz tu bêdzie.
Chcê wracaæ do domu, tato.
-Dodzwoni³eœ siê do Dana? -Nie, ale ta kwarantanna to nawet dobry pomys³.
Czeœæ, maleñka. Pewnie chcesz siê st¹d wydostaæ?
Proszê o uwagê.
Mog¹ pañstwo zdj¹æ maski i iœæ do domu.
-Wiêc nie jesteœmy zara¿eni? -Nie.
-Ten goœæ w samolocie... -Co z nim?
Jest uczulony na orzeszki.
Muszê iœæ do ³azienki.
Dobrze, zaprowadzê ciê.
-Zaczekasz na nas na zewn¹trz? -Dobrze.
J.T., mogê ci zadaæ pytanie?
-Jasne. -Wybierasz siê na wycieczkê w œrodku tygonia.
Co jest grane?
Próbujê zmieniæ moje przeznaczenie.
Pójdziemy na skróty.
Mam wyniki analizy, o któr¹ prosi³eœ.
-To porównanie twojej krwi z t¹ na kuli. -To ta sama krew, prawda?
Tak. Pos³uchaj. Powiesz mi w koñcu o co tu chodzi?
Muszê iœæ.
Uratowa³eœ mi ¿ycie.
O mój bo¿e.